Minik dostunu kaybeden biri bir yandan onu kaybetmenin acısını yaşarken bir yandanda onu nereye gömeceğini düşünür.Bizde oğlumuz Cemoyu kaybettiğimizde aynı şeyleri yaşadık.İnternetten İstanbul Pet Mezarlığı diye bir site bulduk. Hemen aradık, karşımıza Feyza hanım çıktı. Oldukça samimi ve acımızı paylaşarak bize yardımcı oldu. Nihat bey gelip oğlumuzu beyaz bir örtüye sarıp incitmeden özenle aldı. Gömülürken çekilen videoları ve resimleri attılar. Evet artık oğlum benimle değil, özlemin acının tarifi yok. Ama en azından biliyorum ki artık onun bir yeri var ve arkadaşlarıyla huzur içinde uyuyor. İyi ki varsınız Feyza hanım, Nihat bey… Arzu Türen
İyi ki varsınız Feyza hanım, Nihat bey
Benzer Yazılar

Sadık Dostlarımıza Minnetle: Köpek Mezarlığı
Hayatımızın En Büyük Destekçisi Köpeklerimize Veda Ederken Yaşanan Derin Hüzün İnsanlık tarihinin en eski, en sadık ve en vefakar yol arkadaşları şüphesiz ki köpeklerdir. Binlerce

Dostlarımız İçin Ebedi Bir İstirahatgah: Kedi Mezarlığı
Evimizin Neşesi Kedilerimize Veda Ederken Yaşanan Derin Acı ve Özlem Hayatımızı paylaştığımız can dostlarımız arasında kedilerin yeri her zaman bambaşka ve son derece özel olmuştur.

Ebedi Bir Huzur Alanı: Hayvan Mezarlığı
Hayatımızı Güzelleştiren Can Yoldaşlarımızın Ardından Bıraktıkları İzler İnsanlık tarihi boyunca hayvanlarla kurduğumuz bağ, sadece bir sahiplik veya fiziksel bir birliktelikten çok daha öteye geçmiş, derin,