10 Mayıs’ta kaybettim ben de oğlumu. Hala kabullenemiyorum, içimdeki yangın hala o gün gibi. Bir tek tarağı kaldı kokusunun gitmediği; o da hep yanı başımda.
Sarıyer’de bir ceviz ağacının gölgesinde oğlumun yeni yuvası. Yemyeşil, kuşların hiç susmadığı, gördüğünde ne yapacağını şaşırıp tuhaf sesler çıkarttığı kelebeklerin olduğu, aile yerinde uyuyor oğlum ve bir gün yine kavuşmamızı bekliyor.
Mezarının başına ne yapacağım konusunda araştırırken denk geldim Feyza Hanım ve İstanbul Pet Mezarlığı’na. Yaptıkları işin çok güzel bir iş olduğunu sosyal medya hesaplarından anlıyorsunuz zaten.
Mesaj attım bilgi almak için. Cevap olarak merhaba mesajından sonra başına yaptırmak istediğim şeyi, koyacağım fotoğrafı ve yazıyı sorup bana hediye olarak göndereceklerini söyledi Feyza Hanım. 🙂
Onlara emanet değil benim oğlum ama başına koyduğum levha oğluma ve bana hediyeleri oldu.
Güzel kalpli insanlar bakıyor oradaki yavrulara. Hepsi huzurla uyuyordur, eminim.
Uğur Yıldırım
